Mijn armen plakken op het bureaublad, het is warm, warm en vochtig. Vanmorgen kwamen DS3 met z'n vriendin even langs. (M en M) Ze pakten een kussen voor de tuinstoelen en toen ze goed en wel zaten regende het weer (een beetje) Allebei de plu omhoog en dat vond ik een foto waard.
Waar ik dan mee bezig wilde vroeg Marijke. Met een hxe9xe9l ander stuk patchwork, nog allemaal losse onderdelen die nu rood zijn en…..dit wordt vervolgd!
Wij zijn niet zo van dat verven, we worden er een beetje humeurig van maar gelukkig hadden we eindelijk die twee droge dagen die er voor nodig waren dit klusje te klaren. De quilt heeft ondertussen 24 banen, nog 10 te gaan maar als het zo warm is dan wil het niet dan is er altijd wel iets in de tuin te doen. Wij wonen hier nu vijf jaar en wisten niet dat er achter in de tuin een pruimenboom stond.  
Dit jaar voor het eerst een flinke oogst.
Peren waren er twee jaar geleden voor het eerst maar dit jaar hangen er veel lekker dik te worden. 
 
Ja, appels zijn er tot onze grote verbazing dit jaar ook. Ik telde zeven Groninger huppeldepup (????).
 
Jammer dat de vijg dit jaar geen zon genoeg krijgt want vijgen zijn er genoeg maar rijp worden ze zo nooit.

De kaardenbollen in de avondzon.

Dit jaar weer de hoge kleinbloemige Verbena
De eerste bloemen van de ….tja……even de naam kwijt!

Groeten Klazien

Waarom au? Dat komt zo. Eerst even terug naar vrijdag,toen stond ik 's morgens kwart over acht bij Willeke voor de deur om samen een dagje Amsterdam te doen. Halverwege bij Hajxe9 aan de koffie met wat lekkers en toen naar de parkeergarage bij de RAI. Lopend naar  de Albert Cuyp waar we ons vergaapten aan het mooie fruit en de vele soorten vis. Er waren achter de kramen ook nog wat stoffenwinkels die we ook even van binnen moesten bekijken en in een speelgoedwinkeltje  vond nog een leukigheidje voor de kleinkinderen. (maar dan wel in mijn speelgoedkist.) Met de tram naar het Rokin en daar door een smal straatje en een glimpje van de Kalverstraat naar het Spui waar we een broodje hebben gegeten en lekker in de zon hebben gezeten.  Naar de Kalverstraat gingen via het Begijnenhofje waar het deze keervol toeristen liep. Lekker sneupen bij de Slegte waar ik een gebonden Dokter Zjivago vond. Heerlijk zo'n dikke pil, puur jeugdsentiment. H&W kun je als quilter natuurlijk niet missen en de volgende stop was bij Petra waar ik dxe9 rand vond voor het werkstuk waar ik druk mee bezig ben. Ja, en toen moesten we natuurlijk ook naar de Bijenkorf. Daar vond ik op mijn favoriete plek in die winkel twee prachtige rode keukendoeken en een paar rood/witte aanrechtdoekjes.  Daarna nog een drankje bij de Roode Leeuw en (heerlijk) met de Tram terug naar de auto. In Sneek hebben we gezellig en lekker gegeten bij Van der Valk. Een prachtige dag,….en zaterdag was ik zo stijf als een plank. Zondag moesten we naar Groningen, de 13e was Tom jarig en de 14e Lisanne. We troffen mooi weer en zaten heerlijk metelkaar in de tuin.

Maandag: Au……ik ben dus o zo druk met de H&W quilt……Mocht van mezelf niet eerder aan iets nieuws beginnen voordat deze klaar is en ook al is het elke keer weer vreselijk moeilijk om een afspraak met mezelf na te komen…..de gang zit er lekker in! Tot dat…..ik  vanmiddag mijn vingers ergens bij de naald in de buurt moet hebben gehad en mijn rechter voet moet opeens even het pedaal hebben geraakt want…..De naald schoot dxf3xf3r de nagel van mijn middelvinger….en brak…..! Maar…. ik zak een puntje ( als ik flink op dat zachte van die achterkant van m'n vinger duwde,….kon ik zelfs oogje een beetje zien)  DH heeft (griezelend) met een pincet aan dat puntje getrokken….er kwam een flink stuk naald uit. Bloed???…..drupje….pijn???…..nauwelijks, ik voel die vinger nu ik zit te typen, maar pijn?..Nee, gelukkig niet, zo kan ik vanavond wel weer achter de naaimachien.

Mijn knal rode regenjas! Die was vrijdag wel nodig want we hadden dikke buien onderweg naar Veenhuizen (Het Pauperparadijs) en naar Sebaldaburen waar we de tentoonstelling van Klaasje Meijer wilden zien. Maar eerst (met Josephine) naar Veenhuizen. Er bleken meerdere in Tomtom te staan maar we gokten goed en reden richting Norg.  Daar even vragen en toen stonden we snel bij de ingang. Een aanrader! Vooral als je het boek 'Het pauperparadijs' van Suzanna Jansen hebt gelezen. Binnen hebben we niet alles kunnen bekijken want we gingen met de gevangenisbus ook nog het hele terrein over en dat was ook de moeite waard. Toen richting Sebaldaburen en dat was gelukkig niet zover. Mooi om al die "warme voeten quilts" van Klaasje bijelkaar te zien. Ze heeft er veel meer gemaakt dan hier op de foto's staan en ze hangen er prachtig. Nog een aanrader dus. Die rode jas hiernaast kocht ik een dag voordat ik naar Canada ging. Op dat moment was een regenjas niet het eerste waar ik aan dacht ( toen was het zo vrxe9slijk droog) maar daar, maar nu ook hier, ben ik er erg blij mee. Als ik met die jas door de regen loop gaat voor mijn gevoel de zon een beetje schijnen. Vandaag was het hier nog heerlijk in de zon (en uit de wind). Nu komt het grijs steeds dichterbij. Een nieuwe kopfoto van de geraniums. Al eerder geprobeerd maar toen lukte het niet. Ik weet dat er van alles gaat veranderen in mijn weblog maar hoe en wat???? Eerlijk gezegd ben ik een beetje bang dat ik er straks niets meer van begrijp, ik snap van gebruiksaanwijzingen toch al nooit wat en wat me nu voor allemaal moeilijks te wachten staat ………Ik zie het met angst en beven tegemoet.

Wat zijn ze prachtig! De volgende keer maar( als het lukt) een foto van de quilt waar ik mee bezig ben.  Groeten Klazien

De koffers zijn uitgepakt en alleen een enorme wasmand vol was die nu nog gestreken moet worden doet nog denken aan bijna vier weken vakantie. Wat hebben we schitterende weken gehad. De cursus ging prima en van een cursist kreeg ik het lapje van de kopfoto. ( Die cursus, daar zag ik best wel een beetje tegenop maar het was echt leuk, geen volle klas maar er werd enthousiast gewerkt.) We kwamen met een behoorlijk grote groep quilters uit Nederland in Toronto waar we werden opgehaald met een prachtige witte Limo.  Glaasje wijn onderweg, helemaal te gek. Daarna de rit rond Lake Ontario en de dagen bij de familie in Hilton. Ik ben in Canada enorm verwend, in het gastgezin werden in de keuken de heerlijkste koekjes, cake's en potlocks gemaakt maar ook aan de lekkernijen van de bbq denk ik met het water weer in mijn mond terug. Op de eerste dag al kocht ik in Stratford, bij Fabricland, een prachtige lap rood. Super, ik ben daarna niet weer zo'n mooie tegen gekomen. Later die week, in Londen, bij de tentoonstelling van het Canadeese Gilde, lagen er een liniaal en een bijpassend mes die voor mij gemaakt leken. (Kan ik eindelijk ook eens recht snijden.) Dit prachtige boek lag er ook en de lapjes kocht ik op de tentoonstelling in Ailsa Craig waar we vaak hebben rond gelopen ( ook met witte handschoentjes )en hebben gepraat met  veel bijzonder aardige mensen. Toen ik  maandag, op de dag van de opening, jarig was kreeg ik van de groep nederlandse quilters een cadeau, er zat geld opgeplakt en een broche die ik de hele vakantie gedragen heb. Het was m'n bedoeling om van dat geld in Canada een flinke lap stof te kopen ( wit bij dat rood dat ik al had) maar de ander Fabriclands hadden niks of vond ik te duur. Het werd Amerika. In de eerste Jo-Ann kregen we een reclameblad met coupons voor een lap stof een "one cut" die ik op de laatste zondag of maandag van onze reis pas kon gebruiken. Jo-Ann heeft prachtige witten dat zou dus wel lukken. Eerst die  reis ( zoals ik al in mijn vorige logje schreef ) naar Amsterdam.  Raar, nog nooit zo'n vervallen stad gezien, een compleet
decor voor een horror film met grote, lege en vooral kapotte fabriekspanden. Een hoofdstraat met dichtgespijkerde winkels maar, in het winkelcentrum buiten de stad, wel een Jo-Ann. De mevrouw vertelde dat de fabriek dicht ging, de mensen elders in Amerika naar werk gingen zoeken, daardoor het winkelaanbod in de hoofdstraat te groot werd en toen  die winkels de deuren dicht deden kwam er nog meer werkloosheid. Een sneeuwbal effect, heel sinister eigenlijk. Toen naar de familie. Zo gezellig, donderdagavond kwamen we daar en voor dat we het wisten lag er al een flink stuk kip op de bbq. Al pratend was het zomaar donker en gingen we naar bed. De volgende dag moest Sarah werken en hebben we met Neef Dale op het terras rustig koffie gedronken. Heidi kwam langs met een pakje voor mij, een cadeau van onze kinderen die dat besteld
hadden in Nederland maar door tax en shippingkosten te omzeilen het in Amerika hebben laten bezorgen. Heel geweldig, 50 prachtige "kwartjes" japanners.  Die middag, Sarah kwam vroeg thuis, zijn we  door een mooi groen natuurpark in de omgeving gereden. Zaterdags ging ik met Sarah in de omgeving Shophoppen in quiltwnkels. In de eerste winkel kregen we een stempelkaart en drie stroken van een Jellyroll. In elke winkel was wel iets bijzonders. Zo vond ik een liniaal met een kronkel, doorzichtige plakkertjes voor de achterkant van een liniaal, spelden met een platte kop, een "pleister" voor als de hops (o.i.d.) niet breed genoeg is en Foundation Sheets die door de printer kunnen en in water oplossen. Bij de Jo-Ann die we tegen
kwamen vond ik nog wat rode en blauwe "kwartjes" en toen was het vijf uur en gingen de winkels dicht. De volgende dag kwam de familie allemaal bij Dale en Sarah, alle neven en nichten en hun kinderen. De zon scheen, de hamburgers en de worstjes kwamen op de bbq, de kinderen vermaakten zich met een bal of sprongen in het zwembad en wij kletsten er oplos, een prachtige dag. Maandag tassen pakken en opweg naar Toronto. Natuurlijk met de kortingsbonnen vooraan in de tas want in  Niagara Falls moesten we met die bonnen nog naar Jo-Ann. Ik wist niet wat ik zag, ook de "kwartjes" die ik al meerdere malen had gekocht
waren die dag voor de helft van de prijs en ook al vond ik een prachtige witte met 50 % korting, voor m'n verjaardagscentjes van de groep heb ik toen 21 prachtige groene met hier en daar een kleurtje gekocht. Zo mooi!!! ( Bij Jo-Ann is een gulden meer dan een rijksdaalder waard) Om zes uur vertrokken we uit Toronto, de vlucht ging snel en DS3 stond bij de gate. Al mijn fabricjes zijn moeiteloos de grans gepasseerd. Zopas alles op de keukentafel gelegd en er foto's van gemaakt. Heerlijk die kleurtjes, die kan ik ( o.a.) mooi bij m'n sterretjes gebruiken. Groeten Klazien, het is heerlijk weer thuis te zijn!

Hier zij nog wat foto's van Lies Bos

Toen ik vanmorgen dit  filmpje van kleinzoon Jesse zag kreeg ik een hevige heimwee aanval. Groeten van Klazien uit Hilton NY.

Vandaag reden we van Saranac Lake naar Albany. Niet op de snelweg maar langs het water en tussen de bomen. Prachtig groen, alle kleuren groen die je maar kunt bedenken van geelgroen tot rood en bruingroen. Daarnaast beken, poelen, rivieren,  meren of natte, moerasachtige grond. We gingen omhoog en weer omlaag, geen haarspeldbochten maar wel erg mooi. Morgen gaan we even naar Rotterdam, dan even langs Amsterdam en via Rome naar de familie in Rochester. Maar eerst…..Hier dichtbij is een grote Jo-Ann, daar ga ik even lekker quiltlapjes bekijken. In Canada is in bijna alle steden wel een Fabricland maar ook al rook het heerlijk naar veel stofjes in die winkels, het was er een rommeltje en de weinige quiltstoffen waren er duur. Die eerste in Stratford was de mooiste. Heb je tijd om even wat meer foto's te bekijken klik dan hier.???  ?Het was vandaag Motorendag in de US, we zijn vele vele motormuizen tegen gekomen. Natuurlijk zijn we na die Eland nog veel dieren gezien maar die waren te dood of te snel om een mooi plaatje van te maken. Groeten Klazien

Ik heb vandaag een jarige zus maar die zit lekker in Parijs deze feestelijke dag te vieren. Wij reden van Huntsville naar Penbroke. De dag begon koud, misschien een graadje of zes, niet te geloven. Met koffie in het koffierekje tussen ons in reden we dwars door het nationaal park, zoiets als de Hoge veluwe maar dan veeeeel groter. Het werd wel iets warmer overdag, zo'n 14 graden en het waaide ook nog behoorlijk al was dat niet zo erg als gister. Toen waren we bijna de enigen bij het informatiecentrum, nu waren er in het volgende veel meer belangstellenden. 
 
Onderweg kwamen we deze meneer tegen. Toen we hem zagen staan met z'n achterwerk naar ons toe en ik snel mijn fototoestel pakte kwamen er wel 25 motorijders langs. Gelukkig trok meneer zich daar niets van aan, hij wachtte geduldig. Na twee klikken kwam hij traag naar me toe, steeds dichterbij en  
toen stak hij de weg over en verdween daar tussen de bomen. De Moose (Ik weet er geen nederlands woord voor) is groot hoor. In Penbroke was weinig te beleven. We hebben een hapje gegeten en zijn
vroeg met boek naar bed gegaan. 
( Menno, deze foto is van de auto waar we in rondrijden.) Groeten Klazien

Het was waar, de temperatuur kwam niet hoger dan de helft ( tussen 14 en 16 graden) en een koude stormachtige wind maakte het voor het gevoel erger. We gingen naar het Algonguinpark, langebroek aan, toch de benen, nek en armen maar ingesmeerd tegen de black fly die graag in bloot prikt en ook in broekspijpen, mouwen en onder kragen en enorm jeukende bulten veroorzaakt. Gelukkig hielp het spul of misschien is het voor muggen moeilijk landen in zo'n sterke bries. Toen we in het park kwamen waar een wandeltrail begon naar de waterval en  stroomversnelling zagen we grote takken op het pad en waaiden er veel takken van de bomen. Er kwam een stel terug die vonden dat het in die storm wel gevaarlijk was. Tja, dan maar eerst naar het informatiecentrum en daar kwam ik tot de ontdekking dat de batterij van m'n fototoestel niet op z'n plaats zat. We besloten met een grote beker lekkere Tim Hortens koffie terug te gaan naar het hotel.  Daar de boeken gepakt, een lekkere stoel gezocht en een paar uurtjes gelezen. Later met het (gevulde) fototoestel naar het stadje op zoek naar een quiltwinkel. DH op een bankje met een sigaar en ik had alle tijd voor wat quiltkwebbels. Een leuke winkel, mevrouw vroeg waar ik vandaan kwam en toen ik dat vertelde wist ze meteen van de quilttentoonstelling in Ailsa Craig en hoe mooi iedereen die zij gesproken had het daar vond. Achterin de zaak was een mevrouw bezig met een enorm quiltraam (misschien wel 5 meter breed) Zij vertelde dat ze 1900 (negentienhonderd!) quilts had gequilt. Van al die quilts waren foto's schots en scheef, van vloer tot plafond, op de muur geplakt. Dat leek echt quiltbehang. Vanavond meer, groeten Klazien

 
Van iedereen afscheid genomen en dan moet de koffer ingepakt en ga ik naar Cambridge. Daar is om zeven uur vanavond DH.  We dachten dat ik daar wel met een bus of trein naar toe kon maar mooi niet. Vanuit Ailsa Craig rijden geen treinen en bussen. Verda en Gary waren zo lief mij  te brengen en toen hebben we metelkaar gegeten bij een chinees naast het Hotel. DH kwam weer met een grote rode auto, een grotere dan we "besteld" hadden. Ik maak er morgen een foto van. Vandaag zijn we via Midland en
Penetanguishene (wie weet hoe je dat uitspreekt) naar Huntsville gereden. Een prachtige tocht. We besloten na een half uurtje rijden maar een grote beker koffie (cappuccino vanilla) te halen bij Tim Horton. 
 
Die zie je hier overal en de koffie is er heerlijk. Mooi, beker tussen ons in in zo'n beker-rekje en weer rijden. Dat koffiedrinken en rijden moet je leren, natuurlijk top en broek bruin, bah. Het was vandaag heet, morgen de helft werd er gezegd. We zien wel, groeten Klazien

 
Onze dagen zijn gevuld, als we niet in het rec.centrum zijn, zitten we bij een lezing of zijn we zoals gisteravond onderweg naar een pizza restaurant om daarna  een bee bij te wonen in een dorpje verderop. Terwijl we daar gisteravond zaten te kijken naar de show and tell van die club onweerde en regende het verschrikkelijk. Het weer is hier al dagen (eigenlijk weken) niet wat ze gewend zijn rond deze tijd, er valt veel te veel regen en dat is te zien aan de grote (enorm grote ) sompige landerijen
waar we langs rijden. Hier in de tuin rond het huis van m'n gastgezin staan de pioenrozen op opengaan. Elke morgen doen ze  het toch maar niet, ze vinden het te koud. Maar, in het weekend gaat het beter worden. Zondagavond hebben we weer een Pot Luck en dan moet er een zelfgemaakte Crockpot of iets dergelijks mee.  Ik ga proberen een kip in de hoed te maken maar eerst maar eens kijken of ik daar alles wel voor kan krijgen in de dorpswinkel anders moeten we zaterdag naar de Hollandse winkel even verderop. De tentoonstelling wordt druk bezocht, elke dag is het enorm druk, veel van oorsprong nederlanders of tweede generatie nederlanders die graag willen weten waar je vandaan komt.
Vanmiddag had 1 van onze groep een dame in de winkel waar ze hielp. Waar komt u vandaan vroeg ze. De mevrouw zei dat het een piep klein doprje was waar zij vast nog nooit van gehoord had. Zeg het eens, wie weet, zei ze. Niet te geloven precies het plaatsje waar ze geboren was en toen bleek het ook nog een schoolvriendin van haar moeder te zijn. Ik vond het echt een kippevel verhaal, hoe kan het zo treffen dat zij daar net even in die winkel staat en dan met die mevrouw aan de praat raakt. Vandaag lardeer ik dit stukje met foto's van de Pot Luck die we deze week al eerder hadden. Door de drukte is het nog steeds lastig foto's ( zonder flits) te maken en op de tentoonstelling in London mocht het helemaal niet.

 groeten Klazien